Waarom moslims evenveel recht hebben op een gebedshuis als christenen

Waarom moslims evenveel recht hebben op een gebedshuis als christenen

We leven in de 21ste eeuw. Voor mij één van de mooiste eeuwen tot nu toe. Waarom? Omdat onze samenleving steeds diverser wordt, kleurrijker, menselijker. Maar tegelijk zie ik ook hoe diezelfde diversiteit nog steeds wordt verdacht gemaakt, vooral door rechtse politici die blijven denken in wij versus zij.

Volgens hun logica zou ikzelf geen ‘echte’ Vlaming zijn. Want ik ben Belg, maar geen christen. Ik ben feminist, progressief, en open voor alles wat mensen dichter bij elkaar brengt. Ongeacht afkomst, geaardheid of geloof. Dus nee, volgens hun visie hoor ik er ook niet bij.

Maar weet je wat? Iedereen hoort erbij. Want een samenleving die zichzelf democratisch en vrij noemt, kan niet kiezen wie wel of geen recht heeft op een plek van rust, van gebed, van verbondenheid. Geloven is een mensenrecht. En het recht op een gebedshuis is daar een logisch gevolg van. Of je nu christen bent, moslim, joods, boeddhist of niet-gelovig.

Moslims vormen geen bedreiging voor onze samenleving. Ze zijn deel van onze samenleving. Net zoals LGBTQI+ mensen, net zoals ik, net zoals jij. En ja, er zijn spanningen, er zijn tegenstellingen. Maar kijk eens naar wat sommige partijen hier propageren. Wie is dan de echte bedreiging voor vrijheid?

In elke gemeenschap bestaan extremen. Maar het is fout om een hele groep daarop te beoordelen. De meerderheid van mensen, moslims én niet-moslims, wil gewoon in rust leven, werken, geloven, liefhebben.

Voor mij is diversiteit een feest elke dag opnieuw. En dat feest moet zich ook mogen vertalen in hoe en waar mensen hun geloof beleven. Als het aan mij ligt, mogen kerken, moskeeën en andere gebedshuizen zelfs één en hetzelfde gebouw delen. Want verbondenheid zit niet in stenen, maar in mensen.

Als je pas Vlaming bent als je in God gelooft, dan is de Vlaming een uitstervend ras. Want identiteit is geen religie. Identiteit is meervoudig. Zelf voel ik me Vlaming, Belg, Europeaan en ik ben al tien jaar ontdoopt. Geloof is een deel van wie je bent, maar het is nooit je hele zijn.

De oproep aan de kerkfabrieken en hoogste geloofsfunctionarissen is duidelijk: wees open om kerken te delen met moslimgemeenschappen. Onderzoek serieus hoe lege of weinig gebruikte kerken een nieuwe rol kunnen krijgen als gedeelde gebedshuizen. Want in de kern delen christenen en moslims veel meer dan wat hen scheidt. Ze geloven in één God, hechten waarde aan naastenliefde, gastvrijheid en vrede. Het is tijd om die gedeelde waarden zichtbaar te maken, ook in onze gebouwen.

Er zijn denkers die deze visie ondersteunen. Zoals Socioloog Pascal De Bruyn en Dirk Geldof benadrukt dat migratie en diversiteit geen probleem zijn, maar het nieuwe normaal. En psycholoog Dirk De Wachter wijst op onze diep menselijke behoefte aan verbinding en zorg, juist in tijden van onzekerheid.

Daarom deze oproep aan onze overheden, op elk niveau: stop met angstvallig vechten tegen vluchtelingen, moskeeën en het andere. Omarm deze mensen als deel van onze samenleving. Help waar het kan, ondersteun waar het moet. Niet uit plicht, maar uit menselijkheid. Want een samenleving die mensen uitsluit, sluit zichzelf op. En een samenleving die mensen omarmt, groeit in kracht, schoonheid en solidariteit.

Geloof kan een belangrijk deel zijn van wie je bent maar het is niet alles wat je bent.
Geloof is een deel van je identiteit, maar is niet je identiteit.
En net nu de wereld op zoveel plekken letterlijk als figuurlijk in brand staat:
laat ons allemaal waterdragers zijn, nu de wereld in brand staat.