Mijn naam is Kenzië Meynaerts Ceusters, maar je kunt me ook De linkse rat noemen. Dat label draag ik met trots omdat ik mijn politieke engagement bewust links positioneer in een tijd waarin rechtse geluiden vaak dominant zijn. Ik geloof dat een rechtvaardige samenleving mogelijk is – met solidariteit, inclusie en ecologie op menselijke maat. Als gezinswetenschapper, kunstenaar en covoorzitter van Groen Aarschot combineer ik wetenschappelijke kennis, empathie en politiek engagement om te werken aan een samenleving die voor iedereen ruimte biedt.
Mijn politieke betrokkenheid begon lokaal, maar ondertussen ben ik ook actief op nationaal niveau binnen Groen. Die wisselwerking tussen buurtwerk en grote beleidslijnen is essentieel voor mij. Want echte verandering begint in de straat, maar krijgt pas impact als ze vertaalt wordt naar nationaal beleid.
In mijn opiniestukken nodig ik lezers niet uit om te volgen, maar om te denken. Mijn streven is om maatschappelijke vragen scherp te stellen. Wat zegt onze ruimteverdeling over wie we waarderen? Hoe kunnen we openbare ruimte inrichten zodat iedereen zich welkom voelt? En hoe transformeren we armoedepolitiek van symptoombestrijding naar structurele oplossingen?
Als gezinswetenschapper vertrek ik vanuit evidence‑based inzichten over gezinnen, zorgnetwerken en welzijn. Wat ik bepleit zoals toegankelijke zorg, kwaliteitsvolle en ecologische huisvesting, veilige mobiliteit en mentale gezondheid is geen abstract idealisme, maar gestoeld op analyses van wat mensen werkelijk nodig hebben.
Voor mij moet politiek vertrekken vanuit de leefwereld van mensen, hun angsten, dromen en kwetsbaarheden. Wanneer iemand in armoede leeft, is dat zelden persoonlijke schuld maar eerder structureel onrecht. Wanneer iemand buiten de arbeidsmarkt valt, gaat het niet om luiheid, maar om maatschappelijke barrières. Dat is het hart van mijn politieke engagement: de mechanismen ontmaskeren die ongelijkheid voeden én alternatieven aanreiken voor echte verandering.
Kunst en taal zijn voor mij dragers van verbinding en verzet. Mijn beeldend werk en poëzie zijn niet losstaande expressies, maar manieren om kwetsbaarheid, solidariteit en diversiteit zichtbaar te maken wanneer beleidsjargon tekortschiet.
Ik verzet me tegen de vermarkting van de samenleving, tegen polarisatie en tegen de normalisering van ongelijkheid. Ik geloof in beleid dat vertrekt vanuit wie het moeilijk heeft, niet omdat dat iedereen helpt, maar omdat het automatisch beter werkt voor iedereen.
Die gedachte draag ik mee in al mijn werk. De linkse rat is geen karikatuur. Het is een identiteit die ik omarm: kritisch, bevlogen en betrokken. Mijn engagement is er één van inhoud, hoop en verbinding. Want politiek is niet het einde, maar een uitnodiging tot samen denken, voelen en handelen.
Dit is mijn verhaal. Ik nodig je uit om het samen te schrijven.
Reacties
Een reactie posten