De rodelijn
Thuis vroegen ze me: heeft het wel zin om mee te protesteren tegen de genocide in Palestina...?
Mijn antwoord was toen: niets doen heeft geen zin.
Wie zijn stem laat horen, wie de regering oproept om actie te ondernemen, bepaalt mee het beleid van morgen.
Zowel Israël als onze eigen regeringen kunnen niet ongestraft blijven toekijken of mee verantwoordelijk zijn voor het leed van duizenden onschuldige burgers.
Zwijgen is geen neutraliteit, het is medeplichtigheid.
Ik wil mijn stem laten horen voor de onschuldige kinderen die nu zonder (groot)ouders, broers,zussen, vrienden moeten verder leven.
Ik laat mijn stem horen voor ouders die hun kinderen moeten begraven.
Ik laat mijn stem horen voor mensen die voor de rest van hun leven deze oorlog mentaal en fysiek moeten dragen.
Maar vooral laat ik mijn stem horen voor een betere wereld waarin mijn petekinderen en nichtjes mogen opgroeien.

Reacties
Een reactie posten